پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا، دستور داده است که تمام نیروهای نظامی ۳۰ ساله و بالاتر هر سال آزمایش تستوسترون بدهند؛ تصمیمی که ممکن است نتیجه آن برخلاف انتظار مقام‌های نظامی باشد. پژوهشی تازه نشان می‌دهد که بسته به معیار انتخاب‌شده برای سنجش این هورمون، احتمال دارد حدود یک‌چهارم مردان شاغل در نیروی زمینی ارتش آمریکا نتوانند حدنصاب تعیین‌شده را کسب کنند.
تستوسترون معمولا با ویژگی‌هایی مانند قدرت بدنی، پرخاشگری و مردانگی ارتباط داده می‌شود؛ اما رابطه این هورمون با عملکرد جسمی و رفتاری انسان بسیار پیچیده‌تر از تصور رایج است. بااین‌حال، به نظر می‌رسد دولت آمریکا افزایش سطح تستوسترون را یکی از راه‌های تقویت توان نظامی کشور می‌داند.
گروهی از پژوهشگران به سرپرستی کلر ای. بریمن، پژوهشگر دانشگاه پردو، برای بررسی پیامدهای احتمالی تصمیم هگست، اطلاعات سلامت سربازان آمریکایی را تجزیه‌وتحلیل کردند. داده‌ها از مطالعه سلامت و تغذیه نظامیان (MHNES) به دست آمده بود که نمونه‌ای تصادفی از نیروهای مستقر در پنج پایگاه نیروی زمینی آمریکا را شامل می‌شد.
وزیر جنگ آمریکا هنوز مشخص نکرده است که چه سطحی از تستوسترون را برای نیروهای نظامی ناکافی می‌داند. بااین‌حال، پژوهشگران برای بررسی وضعیت سربازان از دو آستانه رایج پزشکی استفاده کردند: ۳۰۰ و ۲۶۴ نانوگرم در دسی‌لیتر خون.
احتمال دارد بیش از ۱۰۰هزار نفر از مردان شاغل در نیروی زمینی آمریکا سطح تستوسترونی پایین‌تر از آستانه رایج داشته باشند
به‌گزارش آی‌اف‌ال‌ساینس، نتایج بررسی ۴۷۹ سرباز مرد نشان داد که ۲۵٫۷ درصد از آن‌ها سطح تستوسترونی کمتر از ۳۰۰ نانوگرم در دسی‌لیتر دارند. با انتخاب آستانه پایین‌تر، یعنی ۲۶۴ نانوگرم در دسی‌لیتر، این نسبت به ۱۴٫۷ درصد کاهش پیدا می‌کند.
اگر این نتایج نماینده وضعیت تمام مردان شاغل در نیروی زمینی آمریکا باشد، بیش از ۱۰۰هزار نفر از آن‌ها سطح تستوسترونی کمتر از آستانه ۳۰۰ دارند. همچنین، تخمین زده می‌شود که میزان این هورمون در بدن ۵۷٬۷۸۸ نفر حتی از آستانه ۲۶۴ نانوگرم در دسی‌لیتر نیز پایین‌تر باشد.
بریمن توضیح می‌دهد که شناخت میزان شیوع تستوسترون پایین در میان نیروهای نظامی، با توجه به تغییر سیاست‌های غربالگری، اهمیت دارد. به گفته او، نتایج پژوهش می‌تواند مشخص کند چه تعداد از نظامیان پس از آزمایش اولیه به بررسی‌های تکمیلی و ارزیابی پزشکی نیاز خواهند داشت.
یکی از مشکلات اصلی طرح غربالگری ارتش آمریکا، تفاوت میان پایین‌بودن تستوسترون در یک آزمایش و ابتلای واقعی به اختلال کمبود این هورمون است.
سطح تستوسترون در طول روز ثابت نمی‌ماند و عواملی مانند استرس، بیماری و زمان نمونه‌گیری می‌توانند بر نتیجه آزمایش تاثیر بگذارند. به همین دلیل، دستورالعمل‌های پزشکی توصیه می‌کنند که پیش از تشخیص کم‌کاری غدد جنسی یا هیپوگنادیسم، آزمایش‌های تکمیلی انجام شود.
پایین‌بودن تستوسترون ممکن است با خستگی، کاهش توده عضلانی و برخی مشکلات جسمانی همراه باشد؛ اما بسیاری از مردان با وجود سطح نسبتا پایین این هورمون، نشانه آشکاری از بیماری ندارند.
از طرفی، شواهد علمی کافی وجود ندارد که نشان دهد نظامیان دارای تستوسترون پایین، در صورت نداشتن علائم بالینی، الزاما آمادگی جسمانی کمتری برای حضور در میدان نبرد دارند یا در شرایط حساس تصمیم‌های ضعیف‌تری می‌گیرند.
پایین‌بودن تستوسترون لزوما نشانه بیماری، ضعف جسمانی یا کاهش توان رزمی نیست و عواملی مانند سن، استرس و زمان آزمایش بر سطح این هورمون تاثیر می‌گذارند
پژوهشگران همچنین دریافتند که سن با احتمال پایین‌بودن تستوسترون ارتباط دارد. میانگین سن شرکت‌کنندگان ۲۹٫۹ سال بود و ۱۹٫۵ درصد از مردان زیر ۳۰ سال، سطح تستوسترونی کمتر از ۳۰۰ نانوگرم در دسی‌لیتر داشتند. این نسبت در افراد بالای ۳۰ سال به ۳۲٫۸ درصد می‌رسید.
ازآنجاکه طرح هگست دست‌کم در مرحله نخست نیروهای ۳۰ ساله و بالاتر را هدف قرار می‌دهد، احتمال دارد بخش قابل‌توجهی از افراد مشمول آزمایش با نتایجی پایین‌تر از حد تعیین‌شده روبه‌رو شوند.
هنوز روشن نیست هگست قصد دارد با نظامیانی که سطح تستوسترونشان پایین‌تر از حد موردنظر است، چگونه برخورد کند. یکی از احتمالات، پیشنهاد مصرف مکمل‌ها یا درمان‌های مبتنی بر تستوسترون است؛ هرچند مشخص نیست چنین مداخله‌ای تا چه اندازه داوطلبانه خواهد بود.
در صورت کنارگذاشتن تمام افرادی که نتوانند حدنصاب آزمایش را کسب کنند، ارتش آمریکا ممکن است شمار زیادی از نیروهای خود را از دست بدهد؛ اتفاقی که بر توان عملیاتی و ظرفیت نیروی انسانی تاثیر خواهد گذاشت.
اجبار نظامیان به دریافت تستوسترون نیز می‌تواند مشکلات پزشکی و حقوقی ایجاد کند. درمان با تستوسترون برای همه افراد مناسب نیست و احتمال بروز عوارضی مانند آمبولی ریه از جمله نگرانی‌های مطرح‌شده درباره آن است.
نگرانی‌هایی نیز درباره احتمال افزایش خطر ابتلا به سرطان تهاجمی پروستات مطرح شده است؛ هرچند هنوز شواهد علمی کافی برای اثبات ارتباط مستقیم درمان با تستوسترون و افزایش خطر ابتلا به این سرطان وجود ندارد.
گزینه دیگر، کنارگذاشتن نتایج آزمایش‌ها و صرف‌نظرکردن از اقدامات بعدی خواهد بود؛ تصمیمی که با توجه به هزینه احتمالی اجرای برنامه گسترده غربالگری، می‌تواند انتقادهایی را متوجه مسئولان نظامی کند.
طرح آزمایش تستوسترون در شرایطی مطرح شده که ارتش آمریکا با چالش‌های جذب و حفظ نیرو روبه‌رو است. ممنوعیت حضور افراد تراجنسیتی در ارتش و گزارش‌هایی درباره شرایط دشوار خدمت، نگرانی‌ها را افزایش داده است. در چنین وضعیتی، کنارگذاشتن سربازان به دلیل تستوسترون پایین می‌تواند فشار بیشتری بر ارتش وارد کند.
پژوهش در ژورنال JAMA شده است.
