به گزارش سلامت نیوز به نقل از verywellhealth، با کوتاه‌شدن روزها و کاهش تابش نور خورشید در فصل پاییز و زمستان، سطح ویتامین D بدن ممکن است کاهش پیدا کند. به گفته یک پزشک، شروع مصرف مکمل ویتامین D از اوایل تا اواسط پاییز، به‌ویژه در مناطق کم‌نور، می‌تواند به جبران این کاهش کمک کند؛ البته میزان نیاز به مکمل به عواملی مانند سن، رنگ پوست، میزان قرارگرفتن در معرض نور خورشید و شرایط سلامت افراد بستگی دارد.
بدن ویتامین D مورد نیاز خود را از سه منبع اصلی دریافت می‌کند: نور خورشید، مواد غذایی و مکمل‌ها. از آنجا که تعداد مواد غذایی حاوی این ویتامین محدود است، بخش قابل‌توجهی از ویتامین D بدن از طریق قرارگرفتن پوست در معرض نور خورشید تامین می‌شود.
با کاهش ساعات روشنایی روز، سطح ویتامین D بدن نیز ممکن است افت کند و در برخی افراد به کمبود این ویتامین منجر شود. به همین دلیل، بسیاری از افراد در ماه‌های سرد و کم‌نور سال برای جبران این کاهش به مکمل نیاز پیدا می‌کنند.
در همین زمینه، سهیب امتیاز، پزشک و مدیر ارشد پزشکی، درباره بهترین زمان شروع مصرف مکمل ویتامین D و عوامل موثر بر میزان نیاز بدن به این ویتامین توضیح داده است.
سطح ویتامین D از چه زمانی کاهش می‌یابد؟
به گفته این پزشک، سطح ویتامین D معمولا در اواخر تابستان به اوج خود می‌رسد و در اواخر زمستان و اوایل بهار به پایین‌ترین میزان می‌رسد.
ویتامین D نیمه‌عمری حدود دو ماه دارد؛ به این معنا که با کاهش نور خورشید، سطح آن در بدن به‌تدریج افت می‌کند، نه اینکه با کوتاه‌شدن روزها به‌طور ناگهانی کاهش یابد.
بر همین اساس، اوایل تا اواسط پاییز، یعنی حدود ماه اکتبر، زمان مناسبی برای شروع مصرف مکمل ویتامین D در بسیاری از افراد است. در صورت نیاز، مصرف این مکمل باید در طول زمستان و اوایل بهار نیز ادامه پیدا کند.
چه عواملی زمان شروع مصرف ویتامین D را تغییر می‌دهند؟
رنگ پوست یکی از عوامل مهم در میزان تولید ویتامین D است. افرادی که پوست تیره‌تری دارند، ممکن است برای تولید مقدار مشابهی از این ویتامین به پنج تا ۱۰ برابر بیشتر از افراد با پوست روشن در معرض نور خورشید قرار بگیرند. به همین دلیل، خطر کمبود ویتامین D در این افراد بیشتر است.
سن نیز بر توانایی بدن برای تولید ویتامین D تاثیر می‌گذارد. برای مثال، بدن یک فرد ۷۰ ساله تقریبا نیمی از مقدار ویتامین D تولیدشده در بدن یک فرد ۲۰ ساله را از طریق نور خورشید می‌سازد.
وزن بدن نیز اهمیت دارد. اضافه‌وزن و چاقی با پایین‌تر بودن سطح ویتامین D ارتباط دارند و افراد دارای این شرایط ممکن است به مقادیر بیشتری از مکمل نیاز داشته باشند. برآوردهای مطرح‌شده در این گزارش نشان می‌دهد نیاز به مکمل در این افراد می‌تواند حدود یک‌ونیم تا سه برابر بیشتر باشد؛ با این حال، مقدار مناسب باید با توجه به شرایط فرد تعیین شود.
عادت‌های روزمره نیز بر سطح ویتامین D تاثیر می‌گذارند. استفاده از ضدآفتاب با SPF 30 می‌تواند تولید این ویتامین در پوست را کاهش دهد. پوشیدن لباس‌های پوشیده، ماندن طولانی‌مدت در محیط‌های بسته و دریافت ناکافی ویتامین D از طریق غذا نیز ممکن است خطر کمبود را افزایش دهد.
علاوه بر این، برخی بیماری‌هایی که جذب مواد مغذی را مختل می‌کنند و بعضی داروها می‌توانند بر سطح ویتامین D بدن اثر بگذارند.
بهترین زمان روز برای مصرف ویتامین D
به گفته این پزشک، مهم‌تر از ساعت مصرف مکمل، منظم‌بودن آن است.
ویتامین D محلول در چربی است؛ بنابراین مصرف آن همراه غذا، به‌ویژه غذایی که مقداری چربی دارد، ممکن است جذب آن را بهبود دهد. در برخی مطالعات، مصرف ویتامین D همراه با بزرگ‌ترین وعده غذایی روز با افزایش بیش از ۵۰ درصدی سطح این ویتامین در خون همراه بوده است.
با این حال، شواهد علمی در این زمینه یکسان نیستند. بنابراین، مصرف مکمل همراه با یک وعده غذایی معمولی که مقداری چربی دارد، می‌تواند انتخاب مناسبی باشد، اما الزام قطعی برای این کار وجود ندارد.
همچنین، نوشیدنی مشخصی وجود ندارد که ثابت شده باشد جذب ویتامین D را بهبود می‌دهد یا مانع جذب آن می‌شود.
پیش از شروع مصرف ویتامین D باید آزمایش داد؟
به گفته این پزشک، بهتر است پیش از شروع مصرف مکمل، سطح ویتامین D از طریق آزمایش خون بررسی شود. با این حال، در ماه‌های زمستان، به‌ویژه در مناطقی که نور فرابنفش خورشید محدود است، هوا اغلب ابری است یا ساعات روشنایی روز کوتاه است، ممکن است پزشک بدون درخواست آزمایش نیز مصرف مکمل را توصیه کند.
مقدار توصیه‌شده معمول برای بیشتر بزرگسالان، روزانه ۶۰۰ واحد بین‌المللی ویتامین D است. این مقدار برای افراد بالای ۷۰ سال به روزانه ۸۰۰ واحد بین‌المللی افزایش می‌یابد.
بر اساس این گزارش، مصرف روزانه ۶۰۰ تا ۱۰۰۰ واحد بین‌المللی از مکمل‌های بدون نسخه، برای بسیاری از افراد در محدوده دوزهای معمول قرار دارد و بسیار پایین‌تر از محدوده‌ای است که خطر مسمومیت با ویتامین D مطرح می‌شود.
با این حال، برخی افراد، از جمله سالمندان، افراد دارای اضافه‌وزن یا چاقی، افراد با پوست تیره، کسانی که کمتر در معرض نور خورشید قرار می‌گیرند و مبتلایان به اختلالات جذب، ممکن است به مقادیر بیشتری نیاز داشته باشند.
حد بالای قابل‌تحمل مصرف روزانه ویتامین D برای بیشتر بزرگسالان، ۴۰۰۰ واحد بین‌المللی است. مصرف مقادیر بیشتر بدون نظارت پزشک توصیه نمی‌شود.
