به گزارش سلامت نیوز به نقل از فارس،چاقی فراتر از یک مسئله زیبایی، یک بیماری مزمن و پیچیده است که با تجمع غیرطبیعی یا بیش از حد چربی در بدن همراه است.
این وضعیت، ریشه‌های چندگانه دارد که از عوامل ژنتیکی و اختلالات هورمونی گرفته تا سبک زندگی نامناسب، استرس و رژیم‌های غذایی پرکالری را شامل می‌شود.
چاقی می‌تواند دروازه‌ای برای ورود بیماری‌های خطرناکی همچون دیابت نوع ۲، فشار خون بالا، بیماری‌های قلبی-عروقی و مشکلات مفصلی باشد.
رویکرد درمان چاقی باید شخصی‌سازی شده و چندجانبه باشد. اولین و حیاتی‌ترین گام، اصلاح سبک زندگی است.
این شامل ایجاد توازن انرژی میان کالری دریافتی و کالری مصرفی است. رژیم‌های غذایی سالم که بر پایه سبزیجات، پروتئین‌های کم‌چرب و غلات کامل استوار هستند، در کنار افزایش فعالیت بدنی منظم، پایه و اساس مدیریت وزن محسوب می‌شوند.
در مواردی که تغییر سبک زندگی به تنهایی کافی نیست، مداخلات پزشکی آغاز می‌شود. درمان‌های دارویی تحت نظر متخصص می‌توانند با کنترل اشتها یا بهبود متابولیسم به کاهش وزن کمک کنند. ا
ما در موارد چاقی مفرط و زمانی که بیماری‌های همراه خطرناک شده‌اند، جراحی‌هایی مانند بای‌پس معده یا اسلیو به عنوان راهکاری موثر برای محدود کردن حجم معده یا کاهش جذب مواد مغذی پیشنهاد می‌شوند.
نکته کلیدی در درمان چاقی، «تداوم» است. بسیاری از افراد در کوتاه‌مدت وزن کم می‌کنند، اما بدون تغییر در الگوهای رفتاری و ذهنی، دچار بازگشت وزن می‌شوند.
بنابراین، حمایت‌های روان‌شناختی و آموزش مدیریت استرس، برای حفظ وزن ایده‌آل و رسیدن به سلامت پایدار، به اندازه رژیم غذایی اهمیت دارند.
محمدجواد باقری، فلوشیپ جراحی چاقی و متابولیک و لاپاراسکوپی پیشرفته، در گفت‌وگو با خبرنگارما با تشریح تفاوت روش‌های کاهش چربی موضعی با جراحی‌های درمان چاقی گفت: لیپوماتیک و ابدومینوپلاستی با هدف اصلاح فرم بدن انجام می‌شوند و نمی‌توان آنها را جایگزین روش‌های درمان چاقی دانست؛ در حالی که جراحی‌هایی مانند اسلیو و بای‌پس معده، در افراد واجد شرایط، با هدف کاهش وزن و بهبود مشکلات مرتبط با چاقی مورد استفاده قرار می‌گیرند.
باقری با اشاره به تفاوت میان چاقی و تجمع چربی موضعی اظهار کرد: در برخی افراد، با وجود وزن نسبتا پایدار، چربی در قسمت‌هایی مانند شکم و پهلو تجمع بیشتری پیدا می‌کند.
وی اضافه کرد: در چنین شرایطی ممکن است پس از ارزیابی پزشکی، روش‌های مربوط به کاهش چربی موضعی مورد بررسی قرار گیرد، اما این مسئله با چاقی که وضعیتی عمومی‌تر و مرتبط با افزایش بافت چربی بدن است، تفاوت دارد.
وی با اشاره به تفاوت جراحی‌های کاهش وزن با روش‌های فرم‌دهی بدن توضیح داد: در افرادی که با چاقی قابل توجه یا بیماری‌های مرتبط با آن مواجه هستند، ممکن است پس از ارزیابی تخصصی، روش‌هایی مانند اسلیو معده یا بای‌پس معده به‌عنوان گزینه‌های درمانی مطرح شوند.
به گفته این جراح چاقی برخلاف لیپوماتیک و ابدومینوپلاستی که عمدتا با هدف اصلاح فرم بدن انجام می‌شوند، جراحی‌های چاقی و متابولیک با هدف کاهش پایدار وزن و بهبود مشکلات مرتبط با چاقی، از جمله دیابت نوع دو، مورد استفاده قرار می‌گیرند.البته انتخاب این روش‌ها به شاخص توده بدنی، وضعیت سلامت، بیماری‌های همراه و شرایط فرد بستگی دارد و انجام جراحی برای همه افراد دارای اضافه‌وزن ضروری یا مناسب نیست.
فلوشیپ جراحی چاقی درباره لیپوماتیک گفت: این اصطلاح در بسیاری از موارد برای اشاره به تکنیک یا دستگاه مورد استفاده در فرایند لیپوساکشن به کار می‌رود.
وی تصریح کرد: هدف این روش، خارج کردن چربی زیرپوستی از نواحی مشخص بدن است و نباید آن را روشی برای کاهش وزن یا درمان چاقی در نظر گرفت.
باقری درباره ابدومینوپلاستی نیز توضیح داد: در این عمل، پوست و چربی اضافی ناحیه شکم برداشته می‌شود و در برخی بیماران، اصلاح عضلات دیواره شکم نیز ممکن است ضرورت داشته باشد. به همین دلیل، این روش بیشتر در شرایطی مطرح است که علاوه بر تجمع چربی، پوست دچار شلی یا افتادگی قابل توجه شده باشد.
وی تاکید کرد: انتخاب میان این روش‌ها صرفا بر اساس میزان چربی قابل مشاهده انجام نمی‌شود و عواملی مانند وضعیت پوست و خاصیت ارتجاعی آن، میزان افتادگی، شرایط عضلات شکم، وزن فرد، بیماری‌های زمینه‌ای و سابقه جراحی باید در تصمیم‌گیری مورد توجه قرار گیرد.
باقری با اشاره به ضرورت ارزیابی پیش از عمل افزود: سابقه پزشکی، داروهای مصرفی و بیماری‌های زمینه‌ای فرد باید بررسی شود تا مشخص شود انجام جراحی تا چه اندازه با شرایط او سازگار است.
این جراح چاقی متذکر شد: در افرادی که اضافه‌وزن یا چاقی قابل توجه دارند نیز ابتدا باید وضعیت وزن و مشکلات مرتبط با آن ارزیابی شود و اقدامات مربوط به چربی موضعی جایگزین درمان اصولی چاقی نشود.
وی خاطرنشان کرد: روش‌های خارج کردن چربی موضعی نیز مانند سایر اعمال جراحی می‌توانند با عوارضی از جمله درد، تورم، کبودی، خونریزی، عفونت، تجمع مایع، تغییر حس پوست و مشکلات ترمیم زخم همراه باشند و میزان خطر در افراد مختلف یکسان نیست.
این فلوشیپ جراحی چاقی و متابولیک تاکید کرد: تصمیم‌گیری درباره انجام این اعمال باید بر اساس معاینه و ارزیابی پزشکی و با توجه به شرایط هر فرد انجام شود، زیرا وجود چربی موضعی، پوست اضافی یا افتادگی شکم به‌تنهایی تعیین‌کننده مناسب بودن یک روش خاص نیست.
