به گزارش همشهری آنلاین، مریم اردبیلی در آیین اختتامیه رویداد ملی «همچو سرو» با بیان اینکه مسیری که ملت ایران در کنار هم طی کرد، امروز فرصتی برای پررنگ‌تر شدن روایت‌های زنانه فراهم کرده است؛ افزود: روایت زنانه، توانمندی‌های خاص خود را دارند و از آن جهت که زنان ابعاد و جنبه‌های پدیده‌ها را از منظری دیگر می‌بینند، دارای اهمیت ویژه هستند.
وی با تاکید مجدد بر اهمیت روایات زنانه تصریح کرد: در جهان مدرن، روایت‌های زنانه کم‌کم پس زده شده است و جای خود را به روایت‌های کلان و رسانه‌های قدرتمندی داده که یک‌سویه عمل می‌کنند، اما این خلا معنایی، دوباره ارزش و معنای این روایت‌های خرد را آشکار کرده است.
مشاور زنان و خانواده شهردار تهران با اشاره به ویژگی‌های متفاوت جنگ تحمیلی رمضان هم خاطرنشان کرد: در تمام جنگ‌ها و بلایا، زنان معمولا به‌عنوان گروهی آسیب‌پذیر و قربانی معرفی می‌شوند، اما در جنگ اخیر، چون جنگ در دل شهر و کنار خانه‌های ما جریان داشت، ارتباط زنان با این پدیده، بسیار جدی‌تر رقم خورد و زنان نه به‌مثابه قربانی، بلکه به‌عنوان کنشگر موثر خود را در دل این جریان، نشان دادند.

رویدادهای زنانه از جنگ باید به سرمایه ای ملی تبدیل شود

اردبیلی ادامه داد: در جنگ ۱۲ روزه، مادرانی را دیدیم که با وجود نگرانی‌ها و ترس‌های فراوان، واقعه را برای فرزندانشان روایت می‌کردند؛ حتی برای صداهای ناشناس، ترانه و شعر می‌ساختند تا بچه‌ها احساس نکنند دنیایشان فرو ریخته است. همچنین با زنانی برخورد کردیم که در محلات، مساجد و پایگاه‌ها گروه‌های زنانه را شکل دادند تا محلات را زنده و سرپا نگاه دارند و با وجود همه ترس‌ها، جریان زندگی را ادامه دادند.
وی با تاکید بر عمومی بودن روایت‌گری هم خاطرنشان کرد: روایت کردن از آنچه گذشت، تنها کار نخبگان و متخصصان نیست؛ بلکه باید یک روایت عمومی شکل بگیرد تا این عظمت به نمایش درآید. باید این خاطرات را از امری ضمنی به صریح، از گذشته به امکانی برای آینده و از داشته‌ای فردی و خانوادگی به سرمایه‌ای ملی تبدیل کنیم؛ این هنر چنین رویدادهایی است.
اردبیلی با یادآوری این موضوع که نزدیک به هزار اثر به دبیرخانه رویداد ملی «همچو سرو» رسید و ۷۵ اثر به مرحله‌ آخر راه یافته است، تاکید کرد: همه‌ این آثار ارزشمند و ماندگارهستند و حتی یک روایت را نباید جا بگذاریم، چون بخشی از آن عظمت از دست می‌رود. ما در کنار شرکت‌کنندگان هستیم تا روایت‌شان به بلوغ کامل برسد و به‌صورت اثری، مکتوب و ماندگار منتشر شود.